عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشكی شهركرد گفت: كودكان در زمینه مهارتهای كار با رایانه از والدین خود پیشی گرفته اند.
“مصطفی نجفی” روز یكشنبه در گفت وگو با خبرنگار آی تی ایرنا افزود:
اكثر والدین نمی دانند سی دی، فیلم و بازی های رایانه ای كودكان دارای چه محتوایی است.
وی كه فوق تخصص روانپزشكی كودك و نوجوان است، گفت: بیش از دو دهه پیش كودكان به والدین خود در زمینه آموزش وابسته بودند، اما اكنون اطلاعات فرزندان بیشتر از پدر و مادر است و این ناآگاهی پدر و مادر خطرناك است.
وی در توصیه ای به والدین گفت: پدران و مادران باید سعی كنند هنگام بازی فرزندان با رایانه، كنار آنها بنشینند، این موضوع دارای دو مزیت است از یك طرف والدین به فرزندان خود نزدیكتر شده، و از طرف دیگر از محتوای بازی های آنها آگاه می شوند.
عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشكی شهر كرد با اشاره به انجام پژوهش “تاثیر بازی رایانه ای در بهبود عملكرد تحصیلی كودكان” كه وی در دانشگاه علوم پزشكی تهران بر روی 40 كودك انجام داده است گفت: در این پژوهش به این نتیجه رسیدیم كه بازی های رایانه ای سبب “بهتر شدن نمرات املا” و “افزایش توجه” آنان می شود.
نجفی خاطرنشان كرد: بنابراین بازی های رایانه ای آثار خوبی نیز بر روی كودكان دارد كه سبب افزایش دقت كودكان می شود.
با این حال برخی كارشناسان انجام زیاد بازیهای رایانه ای را برای كودكان زیانبار می دانند به ویژه چنانچه مدت زمان بازی كودك با همسالان یا فعالیتهای بدنی را كاهش دهد.
دكتر نجفی در پایان بر لزوم ایجاد شورای عالی نظارتی در خصوص تولید و واردات بازی های رایانه ای به كشور تاكید كرد.
پایگاه فرهنگی هنری تکناز
برای دانلود کلیک کنید
برچسب ها: ایرانی, رایانه, زمینه, والدین
كودكان موجودات در حال رشدی هستند و براساس این كه در سالهای اولیه زندگی چگونه تربیت شوند و آموزش ببینند، سبك خاص رفتاری پیدا می كنند. این سبك رفتاری الگویی تقریباً ثابت و دائمی برای آنها به وجود میآورد، و تعیین كنندهِ نحوه ارتباطات و برخوردهای آنان نیز می باشد. هر خانواده در ارتباط با فرزندان شیوه خاص خود را دارد؛ و این نحوه برخورد، در تلاقی با ساختار ژنتیكی هر فرد، باعث می شود كه شخصیتهایی بسیار متفاوت و متمایز شكل بگیرند.
چنانچه كودك كار اشتباهی مرتكب شود یا این كه بخواهد تعیین كننده باشد و به والدین خود دستور دهد یا این كه با داد و فریاد و عصبانیت حرف خود را به كرسی بنشاند، در این خانواده هیچ گونه روش مناسبی برای جلوگیری از این رفتارها و جهت دهی به آنها وجود ندارد. این نوع خانوادهها از لحاظ روان شناسی به خانوادههای محبت كنندهِ افراطیِ آزاد گذارنده معروف اند؛ خانوادههایی كه بی نهایت توجه، محبت و محافظت در مورد فرزندان خود دارند و در عین حال آنها را برای انجام هرگونه عملی آزاد می گذارند.
رشد اجتماعی كودكان یكی از حیطه های رشدی است كه دقیقاً به ما نشان می دهد آیا فرزند مطابق با سن تقویمی یا شناسنامه ای خود رفتار می كند یا خیر؟ و اگر مطابق با سن شناسنامه ای رفتار نمی كند چه دلایلی برای این مسئله وجود دارد و رفتارهای او چگونه شكل گرفته است؟ یكی از سبكهای غلط رفتاری كودكان، ناتوانی در ایجاد و برقراری رابطه سالم با همسالان است؛ یعنی كودكانی وجود دارند كه راههای برقراری ارتباط سالم را نمی دانند. این گروه از كودكان بعضاً تحت عنوان «كودكان لوس» نامگذاری میشوند. آن چه در این نوشتار مورد بحث قرار می گیرد عوامل مؤثر در شكل گیری این گونه رفتارهاست.
